Education: การจัดการภายในเรือนพักนอนของนักเรียนบ้านไกล ในถิ่นทุรกันดาร

การใช้ชีวิตของนักเรียนพักนอนบ้านไกลของเด็กนักเรียนในถิ่นทุรกันดาร เป็นอีกหนึ่งสภาพสะท้อนของการมีคุณภาพชีวิต เพื่อการได้รับสิทธิหรือโอกาสทางการศึกษา

อาคารพักนอนของนักเรียนบ้านไกล มิใช่เป็นเพียงที่ซุกหัวที่ยามเย็นย่ำก็เข้าไปนอน และรอการตื่นเพื่อที่จะเรียนหนังสือให้ผ่านพ้นไปวันๆเท่านั้น แต่อาคารพักนอนของนักเรียนบ้านไกลเปรียบเสมือนบ้านหลังหนึ่งที่พวกเขาจำเป็นต้องพักอาศัยร่วมกับคนอื่นๆที่มาจากหลายพ่อหลายแม่ด้วยกัน โดยมีคุณครูที่มิใช่เปรียบเสมือนผู้คุมนักโทษ หรือคุมความประพฤติ แต่เปรียบเสมือนที่เป็นทั้งพ่อและแม่ ที่คอยอบรมบ่มเพาะให้พวกเขาเป็นคนดี บางครั้งก็เป็นพ่อครัวแม่ครัวยามเด็กๆหิวโหย หรือแม้แต่บางครั้งก็เป็นพยาบาลและหมอเมื่อพวกเขาเจ็บไข้ได้ป่วย

ทุกคนมักจะคาดหวังว่า สถานที่นอนที่ดีนั้นจะต้องประกอบไปด้วยองค์ประกอบต่างๆหรือมีลักษณะต่างๆดังนี้ เป็นที่ที่สามารถให้ความรู้สึกความเป็นส่วนตัวได้, สามารถนอนหลับพักผ่อนได้อย่างสบายใจ ไร้กังวล และรู้สึกถึงความปลอดภัยได้ในขณะที่หลับตา ภายในอาคารจะต้องโปร่งโล่ง มีแสงสว่าง และแสงแดดสามารถส่องได้อย่างทั่วถึง ตลอดจนสะอาดสะอ้าน สิ่งของถูกจัดวางได้เป็นระเบียบเรียบร้อยเป็นสัดเป็นส่วน แต่หากจะเปรียบการจัดการภายในอาคารพักนอนของนักเรียนบ้านไกล ในถิ่นทุรกันดารให้เหมือนดังกล่าวคงเป็นไปได้ยาก เนื่องด้วยข้อจำกัดหลายๆอย่างที่บางครั้ง เป็นเงื่อนไขและอุปสรรคสำคัญ เช่น ขนาดของจำนวนนักเรียน และขนาดของอาคารพักนอน ที่จำเป็นจะต้องถูกจัดสรรให้เป็นทั้ง ที่นอน, ที่เก็บเสื้อผ้าและสิ่งของที่จำเป็นจะต้องใช้ในการดำรงอยู่ที่หอพัก เป็นต้น

ดังนั้น การตอบสนองสนองให้นักเรียนบ้านไกลมีที่พักระหว่างกำลังศึกษา จึงเป็นสิ่งที่โรงเรียนส่วนใหญ่จะคำนึงถึงและให้ความสำคัญเป็นลำดับต้นๆ ตลอดจนพยายามพัฒนายกระดับคุณภาพการใช้ชีวิตของเด็กนักเรียนพักนอนบ้านไกลอยู่ตลอดเวลา

ภาพบรรยากาศตัวอย่างของการจัดการภายในเรือนพักนอนของนักเรียนบ้านไกล ในพื้นที่ อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่